بلاگ
برای کوهنوردی زمستانی چی بپوشیم؟ لیست کامل لباس های ضروری
اگر در کوهنوردی زمستانی بین گرم ماندن و عرق نکردن مردد هستید، راهکار، پوشیدن کاپشن ضخیم نیست؛ بلکه استفاده از سیستم لایهبندی لباس کوهنوردی است. این سیستم شامل سه بخش کلیدی است: لایه بیس (Base Layer) برای انتقال رطوبت و عرق، لایه میانی (Mid Layer) برای حفظ گرما، و لایۀ بیرونی (Shell) جهت محافظت در برابر باد، برف و باران.
اهمیت پوشش اصولی در کوهنوردی زمستانی
در فصل سرما، عوامل محیطی مانند باد، برف، رطوبت و تعریق بدن در کنار توقفهای طولانی، بهشدت دمای بدن را کاهش میدهند. خیس شدن لباس از عرق، عایق حرارتی آن را از بین برده و خطر افت شدید دمای بدن را افزایش میدهد.
بر اساس راهنمای پارکهای ملی آمریکا (NPS)، برای پیشگیری از این مشکل رعایت اصول زیر ضروری است:
- سیستم لباسپوشیدن چندلایه برای مدیریت دما و رطوبت
- استفاده از پشم یا الیاف مصنوعی به جای پنبه (نخی)

پوشش نامناسب چه مشکلاتی ایجاد میکند؟
- هیپوترمی: افت خطرناک دمای مرکزی بدن بر اثر مواجهه با سرما. علائم جدی هیپوترمی میتواند شامل لرزش شدید، خستگی، گیجی، اختلال در حرکت و صحبت کردن باشد؛ در چنین شرایطی موضوع صرفاً انتخاب لباس نیست و باید سریعاً برای گرمکردن فرد و دریافت کمک اقدام شود.
- سرمازدگی (Frostbite): آسیب بافتی و پوستی ناشی از انجماد
- تعریق بیش از حد و خیس شدن لباس: اختلال در تنظیم حرارت بدن
- افت عملکرد جسمانی: خستگی زودرس ناشی از لباسهای سنگین و محدودیت حرکتی
- کاهش گردش خون: سرد شدن شدید دستها و پاها
- افزایش خطرات محیطی: لغزش روی برف و یخ به دلیل عدم تعادل یا تجهیزات نامناسب

سیستم لایهبندی در کوهنوردی زمستانی
بهجای یک لباس ضخیم، از چند لایه عملکردی برای تنظیم دما و مدیریت تعریق استفاده کنید:
- لایه زیرین (Base Layer): تماس مستقیم با پوست؛ وظیفه اصلی: دور کردن رطوبت و تعریق. جنس مناسب: پشم مرینو، پلیاستر ترمال و الیاف رطوبتگیر.
- لایه میانی (Mid Layer): حبس هوای گرم و حفظ دمای بدن. جنس مناسب: فلیس (پلار)، کاپشن پر یا الیاف عایق مصنوعی.
- لایه رویی (Shell Layer): سپر دفاعی در برابر باد، برف و باران. ویژگیهای مهم: ضدآب، ضدباد، تنفسپذیر (مانند فناوری GORE-TEX) و دارای زیپ تهویه.
مزیت کلیدی سیستم لایهبندی این است که با تغییر شدت فعالیت، توقف یا وزش باد، بهآسانی میتوانید لباسهای خود را کم یا زیاد کنید.
| لایه پوشش | جنسهای رایج | عملکرد در برابر عرق و رطوبت | نکته مهم در انتخاب |
| لایه زیرین (Base Layer) | پشم مرینو، پلیاستر ترمال، پلیپروپیلن | بسیار خوب؛ الیاف مصنوعی سریع خشک میشوند و مرینو رطوبت را مدیریت میکند | از پنبه استفاده نشود؛ لباس باید نسبتاً چسبان اما راحت باشد |
| لایه میانی (Mid Layer) | فلیس/پلار، پر طبیعی (Down)، عایق مصنوعی | فلیس تنفسپذیری خوبی دارد؛ پر در حالت خیس افت عملکرد بیشتری دارد | برای فعالیت زیاد فلیس؛ برای سرمای شدید و توقف، عایق پر یا مصنوعی مناسبتر است |
| لایه رویی (Shell) | ممبرانهای ضدآب و تنفسپذیر مانند GORE-TEX، پارچههای چندلایه ضدباد و ضدآب | باید بخار عرق را تا حد امکان خارج کند و مانع ورود آب شود | ضدآب، ضدباد، تنفسپذیر و دارای کلاه و ترجیحاً زیپ تهویه باشد |
پوشش سر، دست و گردن در کوهنوردی زمستانی
حفاظت از قسمتهای انتهایی بدن به اندازه لباسهای اصلی در کوهنوردی زمستانی اهمیت دارد.
کلاه زمستانی و بالاکلاوا
- ویژگیهای کلاه: گرم، سبک، قابل تنفس و سازگار با کلاه ایمنی (هلمت).
- تجهیزات مکمل: در سرمای شدید، استفاده از بالاکلاوا، هود یا باف گردن برای پوشش کامل سر، گوش، صورت و گردن الزامی است.
باف گردن (Neck Gaiter)
- کاربرد چندگانه: قابل استفاده به عنوان محافظ گردن، زیر چانه، پوشش صورت یا زیر کلاه.
- مزیت کلیدی: قابلیت تنظیم سریع موقعیت متناسب با تغییرات دمای محیط.
دستکش دولایه کوهنوردی
- ترکیب استاندارد: دستکش زیرین (لاینر نازک) + دستکش ضخیم بیرونی یا میت.
- کارکرد: لاینر امکان انجام کارهای ظریف را فراهم میکند و لایه بیرونی از دستها در برابر باد و برف محافظت میکند. (میتها به دلیل کنار هم ماندن انگشتان، عایق حرارتی قویتری هستند).
در مقاله ای جامع به” چک لیست تجهیزات کوهنوردی ” پرداخته شده است. مطالعه این مقاله توصیه می شود
پوشش پا و کفش مناسب در کوهنوردی زمستانی
پاهای کوهنورد در تماس مستقیم با برف، یخ و سرمای شدید قرار دارند؛ بنابراین انتخاب درست جوراب مناسب و کفش کوهنوردی زمستانی برای پیشگیری از سرمازدگی حیاتی است.
راهنمای انتخاب جوراب کوهنوردی زمستانی
- جنس و ویژگیها: جوراب پشمی یا الیاف فنی باید گرمکننده، رطوبتگیر و دارای قابلیت تنفس باشد.
- قاعده لایهبندی: پوشیدن دو لایه جوراب همیشه توصیه نمیشود؛ اگر جورابها فضای داخل کفش را تنگ کنند، گردش خون مختل شده و پا زودتر سرد میشود.
- معیار اصلی: حفظ گرما، خشکی و وجود فضای کافی برای حرکت انگشتان پا.
ویژگیهای کفش کوهنوردی برف و سرما
- ساختار عایق و ضدآب: ممانعت کامل از نفوذ رطوبت و برف به داخل کفش.
- زیره تخصصی: دارای عاجهای عمیق با چسبندگی بالا برای جلوگیری از لغزش روی یخ.
- قابلیت کرامپون: سازگاری با انواع کرامپون یا یخشکن در مسیرهای فنی و شیبدار.
- توصیه تخصصی: استفاده از کفش ضدآب استاندارد همراه با جوراب رطوبتگیر، کلید اصلی ایمنی در پیمایشهای برفی است.
در مقاله ای تخصصی به انتخاب و اهمیت نوع “کوله پشتی کوهنوردی زمستانی ” پرداخته شده است. مطالعه این مقاله توصیه می شود.
سوالات رایج
چگونه از سرمازدگی دست و پا در کوهنوردی جلوگیری کنیم؟
با خشک نگه داشتن دست و پا، استفاده از دستکش و جوراب پشمی یا الیاف فنی، و انتخاب کفش کوهنوردی نیمهتنگ (برای جریان هوا). بیحسی، سفیدی یا مومی شدن پوست از علائم هشدار سرمازدگی است.